Nanotechnologie nodig voor plastic zonnecellen

Stel je voor dat je plastic zonnecellen kunt maken op een rotatiepers, op dezelfde manier als het drukken van een krant. Autodaken, kantoorgebouwen en regenjassen zouden bedekt kunnen worden met deze zonnecellen, veel goedkoper dan de huidge zonnecellen van silicium.



Om elektriciteit op te wekken met plastic moeten ontwerpers een fijnmazig netwerk maken waarin zonlicht kan worden omgezet in elektronen, die de stroom leveren voor het stopcontact.

Plastic zonnecellen werken alleen als het plastic netwerk niet te fijn, maar ook niet te wijd is. Alleen door een elektronenmicroscoop te gebruiken kunnen Joachim Loos en zijn collega´s van de Technische Universiteit Eindhoven bepalen of de plastic zonnecellen die ze maken de juiste structuur heeft. Daarom is het noodzakelijk dat de ontwerpers de structuur van hun ontwerp op nanoschaal kunnen bekijken. Om de structuur in beeld te brengen kan het monster in de elektronenmicroscoop 100 graden gedraaid worden. Daarna moeten er nog uitgebreide berekeningen op de beelden worden losgelaten om een mooi filmpje zoals dit te krijgen.



(Beelden: Technische Universiteit Eindhoven)