dinsdag 31 maart 2009

Oproep: doe mee aan een grootschalig onderzoek! (update: inschrijving gesloten)

Zonder slaap ga je dood. Maar uit onderzoek van Ysbrand van der Werf aan de Vrije Universiteit blijkt dat ook licht slapen slecht is voor de gezondheid. Mensen waarbij de diepe slaap in het lab verstoord werd kunnen minder goed nieuwe dingen onthouden dan mensen die ongestoord slapen.

Naast het onderzoek van Ysbrand van der Werf, start vanuit het NIN in september 2009 een uniek online onderzoeksprogramma omtrent slapeloosheid: het Nederlands Slaap Register. Het doel is om de slaappatronen in kaart te brengen van tienduizenden goede slapers, slechte slapers, korte slapers en lange slapers, kortom: van iedereen. Naast informatie over slaap worden ook persoonlijkheidsvragenlijsten afgenomen, en allerlei andere gegevens, zoals de gevoeligheid voor warmte. Met al deze gegevens hoopt men verschillende soorten slapeloosheid te categoriseren.

Deelname aan het Nederlands Slaap Register is vrijblijvend en anoniem. Interesse? Stuur een mail naar info@slaapregister.nl, u ontvangt dan bericht zodra het register online is.



woensdag 4 maart 2009

Knabbelvisjes

Visjes die dode huidschilfers van je af eten kunnen mensen met huidafwijkingen helpen...

Bijzonder robotten

In de uitzending van 4 maart tonen we twee erg bijzonder robotten...

Sandbot is een robot zie zich makkelijk door zand kan voortbewegen. De robot heeft sensoren waarmee hij detecteert hoe hard het zand is. Als het zand heel los ligt, gaat sandbot meer zwemmen dan lopen.



De Jojo-robot voelt met sensoren wanneer de Jojo bijna op zijn diepste punt is, op dat moment trekt hij de Jojo weer omhoog.



Zie voor meer info over de jojo-robot: Newscientist

Slimme ezels

Een muilezel, dat is een kruising tussen een pony en een mannetjes ezel. Over muilezels dacht men altijd dat ze dom waren. Maar uit een recent Brits onderzoek blijkt dat ze slimmer zijn dan hun ouders.



Lees meer...

Love is in the ground

Deze olifant hoort het geluid van een vrouwtjesolifant die hem roept. Hij gebruikt niet alleen zijn oren, maar ook zijn slurf en voorpoten, daarmee voelt hij de trillingen in de grond die de lovecalls voortbrengen.



dinsdag 3 maart 2009

Nanotechnologie

Nanotechnologie vinden we steeds vaker terug in onze producten. Maar wat is eigenlijk ‘nano’? Waarom zit het in onze zonnebrand, cosmetica? Is nano wel veilig of is het net zo gevaarlijk als asbest? Voor de uitzending van 4 maart dook Nieuwslicht in de wereld van de nanotechnologie. Drie nanotechnologen, Joachim Loos, Hans Bouwmeester en Ernst Südholter brengen die mini- nanodeeltjes in consumentenproducten speciaal voor ons in beeld.

In de uitzending wordt een foundation van Dior, met nanodeeltjes onder de loep genomen. Door een monster in de elektronenmicroscoop 100 graden te kantelen kan de structuur van de nanodeeltjes in het monster bekeken worden. Zie hier wat we vonden:


Nanodeeltjes in Dior Extreme Wear Foundation.
De nanodeeltjes die we vonden zijn titaniumdioxide, klei en ijzer.


De zwarte lijntjes die je ziet de atomen op een rij!



Beelden: Technische Universiteit Eindhoven.

>> Bekijk de hele uitzending

Nanotechnologie nodig voor plastic zonnecellen

Stel je voor dat je plastic zonnecellen kunt maken op een rotatiepers, op dezelfde manier als het drukken van een krant. Autodaken, kantoorgebouwen en regenjassen zouden bedekt kunnen worden met deze zonnecellen, veel goedkoper dan de huidge zonnecellen van silicium.



Om elektriciteit op te wekken met plastic moeten ontwerpers een fijnmazig netwerk maken waarin zonlicht kan worden omgezet in elektronen, die de stroom leveren voor het stopcontact.

Plastic zonnecellen werken alleen als het plastic netwerk niet te fijn, maar ook niet te wijd is. Alleen door een elektronenmicroscoop te gebruiken kunnen Joachim Loos en zijn collega´s van de Technische Universiteit Eindhoven bepalen of de plastic zonnecellen die ze maken de juiste structuur heeft. Daarom is het noodzakelijk dat de ontwerpers de structuur van hun ontwerp op nanoschaal kunnen bekijken. Om de structuur in beeld te brengen kan het monster in de elektronenmicroscoop 100 graden gedraaid worden. Daarna moeten er nog uitgebreide berekeningen op de beelden worden losgelaten om een mooi filmpje zoals dit te krijgen.



(Beelden: Technische Universiteit Eindhoven)